احمد بن محمد ميبدى
392
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )
به صرف دعوى نتوان يافت ، پس حقيقت حق را به دعوى كى توان يافت ؟ آنچه زير حكم مخلوق درآيد به دعوى حاصل نيايد ، پس آنچه خود در حكم مخلوق نيايد به دعوى كى حاصل آيد ؟ پير طريقت گفت : الهى ، اگر اين آه ، از ما دعوى است تو سزاى آنى ، اگر لاف است بجاى آنى ، اگر صدق است وفاى آنى . خدايا اگر دعوى است سخن راست است ، اگر لاف است ناز راست است ، اگر صدق است كار راست است . اگر دعوى است نه بيداد است ، اگر لاف است از آن است كه دل شاد است ، اگر صدق است از تاوان آزاد است ، الهى ، تو دانى كه كدام است ؟ اگر دعوى بر كرم عرض كنى ، ناز مرا ضرورت است ! 17 - ما كانَ لِلْمُشْرِكِينَ أَنْ يَعْمُرُوا مَساجِدَ اللَّهِ . آيه . عمارت و آباد كردن مسجد در عبادت متعبّدان و اخلاص مخلصان است ، و مشرك نه در شمار متعبّدان و نه در رديف مخلصان است ، عمارت مسجد كار مؤمنان و عادت ايشان است ، كه فرمود : إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ . پير طريقت گفت : خدايا ، از سه چيز كه دارم در يكى نگاه كن : اول سجودى كه جز تو را از دل نخاست ، دوم تصديقى كه هرچه گفتى گفتم راست ، سوم چون با ذكرم خاست ، دل و جان جز تو را نخواست . 21 - يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ . آيه . بشارت دو قسم است : يكى بشارت فرشتگان به بندگان در آخر عهد دنيا كه بنده رو به آخرت نهد ، يكى بىواسطه فرشتگان كه در انجمن قيامت هنگام محاسبت خداوند بندگان را به رحمت خود بشارت دهد . خداوند در قرآن سه گروه را به عذاب و عقوبت بشارت داد و ده گروه را به ثواب و رحمت ! سه گروه ، اول مشركانند كه فرمود : كافران را به عذاب دردناك بشارت ده ! دوّم منافقانند كه فرمود : به منافقان بشارت ده كه گرفتار عذاب دردناك خواهند شد ! سوّم مانعان زكاتند كه فرمود : كسانى كه طلا و نقره ( سيم و زر ) را ذخيره مىكنند و در راه خدا خرج نمىكنند ، آنان را به عذاب دردناك بشارت ده ! - ده گروه : اول مؤمنانند كه فرمود : مؤمنان را به فضل بزرگ از سوى خداوند بشارت ده ، دوم نيكوكارانند كه فرمود : احسانكنندگان را بشارت ده ، سوم توبهكنندگانند كه فرمود : آنان كه بسوى خدا بازگشتند بشارت ده . چهارم فروتنان و متواضعانند كه فرمود : به فروتنان بشارت ده . پنجم اولياء و دوستانند كه فرمود : اولياء خدا را ترسى نيست به آنها در دنيا و آخرت بشارت است . ششم استقامتدارانند كه فرمود : آنان كه در دنيا پايدارى كردند به بهشت بشارت داده شدهاند . هفتم سخنشنوايانند كه فرمود : به بندگان من كه سخن گوش كنند و بهتر آن را پيروى كنند بشارت ده . هشتم پرهيزكارانند كه فرمود : پرهيزكاران را در نتيجهء پرهيزشان بشارت ده . نهم شكيبايان كه فرمود : به صابران در راه دين بشارت ده . دهم مجاهدان در راه خدايند كه فرمود : به مجاهدان بشارت رحمت و رضوان و جنّت مىدهند . [ آيات 33 - 23 ] ( تفسير لفظى ) 23 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا آباءَكُمْ وَ إِخْوانَكُمْ أَوْلِياءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْإِيمانِ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ . اى كسانى كه ايمان آورديد ، پدران و برادران خود را به دوستى مگيريد اگر ايشان كفر را بر ايمان بگزينند ، و هركس از شما كه ايشان را به دل و جان دوست گيرد از جملهء ستمكاران است . 24 - قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَ أَبْناؤُكُمْ وَ إِخْوانُكُمْ وَ أَزْواجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوالٌ